ความรู้สึกที่ไม่เปลี่ยนแปลง

คงเป็นเพราะเราไม่เข้าใจกัน
ทำให้คืนและวัน..มีแต่ห่างเหิน
บ่อเกิดของความร้าว...เศร้า...ที่เผชิญ
แต่ได้โปรดอย่าเมิน...หรือลบจากหัวใจ
                           
นั่งมองดวงจันทร์...ในวันฝนซา
เพียงจะอธิษฐานว่า...กลับมาได้ไหม
ฝากเสียงวิงวอนก่อนจันทร์จะลับไป
ส่งถึงคนที่แสนไกล...อีกฝั่งฟ้า

จันทร์เจ้าเอ๋ย...ฝากเปรยให้เค้ารู้
ว่าแม้มิได้อยู่...หากแต่ความห่วงหา
ส่งให้เสมอถึงเธอผู้ไกลตา
และมิเคยเลือนลา..จากห้วงหัวใจ

ฝากสายลมหนาวที่พัดผ่าน
ช่วยลบเรื่องวันวานที่หวั่นไหว
บอกเค้าที...ว่าคนฝั่งนี้...ยังคิดถึงไม่เปลี่ยนไป
แม้มิได้อยู่ใกล้..แต่มีคุณใส่ในหัวใจ..ไม่เปลี่ยนแปลง