ฝื น ยิ้ ม ใ ห้ เ ธ อ เ มื่ อ จ บ ค ำ ล า
บอกตัวเองกลั้นน้ำตา...ตอบเธอให้ไหว
"ไม่ต้องขอโทษหรอก...ไม่เป็นไร"
ขอบคุณนะ..สำหรับทุกความห่วงใยที่ให้มา
นั่ ง ม อ ง ภ า พ เ ธ อ จ น เ ลื อ น ลั บ
กว่าจะบอกตัวเองให้กลับ...ด้วยใจปวดปร่า
แทบกลั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว...น้ำตา
เพราะมันทำท่า....จะล้นใจ....
ก ลั บ ม า น อ น ส ะ อื้ น จ น ตั ว สั่ น
แม้อยากจะตะโกนให้ลั่น..."กลับมาได้ไหม"
เท่าทีมี...ก็แค่เสียงเพลงเบา ๆ คอยปลอบใจ
รออีกหน่อยก็หาย...เวลาช่วยได้...เดี๋ยวก็ลืม
บอกตัวเองกลั้นน้ำตา...ตอบเธอให้ไหว
"ไม่ต้องขอโทษหรอก...ไม่เป็นไร"
ขอบคุณนะ..สำหรับทุกความห่วงใยที่ให้มา
นั่ ง ม อ ง ภ า พ เ ธ อ จ น เ ลื อ น ลั บ
กว่าจะบอกตัวเองให้กลับ...ด้วยใจปวดปร่า
แทบกลั้นต่อไปไม่ไหวแล้ว...น้ำตา
เพราะมันทำท่า....จะล้นใจ....
ก ลั บ ม า น อ น ส ะ อื้ น จ น ตั ว สั่ น
แม้อยากจะตะโกนให้ลั่น..."กลับมาได้ไหม"
เท่าทีมี...ก็แค่เสียงเพลงเบา ๆ คอยปลอบใจ
รออีกหน่อยก็หาย...เวลาช่วยได้...เดี๋ยวก็ลืม
เอ-มิ-กา
เพียงสายลมพัดผ่าน...ก็ทรมานกว่าทุกวัน
. ด ว ง จั น ท ร์ เ จ้ า ข า. . . 
ไม่อยากคิดถึงใครให้หัวใจยิ่งเศร้า
